มาสู้กัน

posted on 30 Nov 2009 22:50 by omegaohm  in ARTICLE

 

 

 

ปี2000 วินนิ่ง อีเลฟเว่น(เกมฟุตบอล)จะสามารถปรับแต่งพลังนักเตะได้จำกัดที่ 19
ค่าพลังที่แตกต่างกันไป ตั้งแต่1-19 จะเป็นตัวกำหมดความสามารถของนักเตะแต่ละคน
หมายความว่า...หากคุณปรับแต่งพลังนักเตะส่วน "ความเร็ว" ไปที่ 19 แปลว่าเขาจะวิ่ง
เร็วจี๋ หรือถ้าปรับ "ไหวพริบ"  ไปอยู่ที่ 4 เขาก็จะะโง่บรมขนาดบอลตกใส่หัวยังหาไม่เจอเลย

ทว่า ...
ค่าพลังยังมีอีกหลายๆด้าน ที่ส่งผลแก่กันและกัน เช่นการบุก การตั้งรับ พละกำลัง
ความฉลาด ความคล่องตัว ฯ ยกตัวอย่าง ถ้าเพิ่มพลัง "ความเร็ว"  ไปที่ 19 แล้วเพิ่ม
"ความคล่อง" ไปที่ 19 ด้วยนั้น จะบวกให้นักเตะวิ่งเร็วเหมือนขี่มอ'ไซค์เลย

ผมชอบปรับพลังนักเตะในทีมให้เหมาะสมสำหรับหน้าที่ของแต่ละคนมากกว่า
กองหน้าก็จะมีพลังการบุกมาก ปีกก็มีความเร็ว  แบ็กก็จะมีความอึด วิ่งขึ้นวิ่งลงได้ทั้งเกม
และกองหลังก็มีการป้องกันสูง ผมใช้เวลานั่งปรับรายละเอียดพวกนี้เป็นวันๆเพื่อให้ได้ทีม
ที่สุขุมและงดงามที่สุด

แต่ผลการแข่งขันมักจะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ เพราะไอ้มาร์ก(น้อง)มันจะปรับพลังทุก
อย่างของนักเตะทุกคนไปที่ 19 เต็มหมด กองหลังของไอ้มาร์กสามารถเลี้ยงกระชากมายิง
เข้าสามเหลี่ยมบนได้อย่างน่าตาเฉย บางครั้งมันก็เลี้ยงเข้าโกลไปเลย ผมโคตรเซ็ง
ทีมที่ผมสร้าง แพ้ความขี้โกงของนักเตะที่ชื่อประมาณว่า Inw

สนุกตรงไหนฟ่ะที่ใครจะทำทุกอย่างได้99เปอร์เซ็น

นั่นมันสมัยก่อน....
วินนิ่งสมัยนี้ เป็น PES 2010 แล้ว  เรียกตัวเองว่า ซ็อกเกอร์ เพื่อให้อเมริการู้จัก
ในเพลย์ 3 นักเตะหน้าตาเหมือนตัวจริงเป๊ะๆ การเคลื่อนที่ การเคลื่อนบอลเน้นให้สมจริง
เสื้อผ้านักเตะเปื้อนเมื่อล้ม มีแม้แต่การหลอกยิงฟรีคิก หรือชิงเล่นเร็ว

และที่น่ากลัวที่สุด พลังนักเตะปรับได้ถึง 99!




ใครจะปรับให้99เต็มหมดยกมือขึ้น...

[- ..-]//

มา! มาสู้กัน

จบ
สวัสดี







สมัยก่อนผมวาดการ์ตูน

posted on 24 Nov 2009 09:35 by omegaohm  in ARTICLE

 

 

 

สมัยก่อนผมวาดการ์ตูน วาดเกือบ 50 เรื่องตั้งแต่ม.1-ม.4
ส่วนมากเป็นต้นฉบับ 16แผ่น และบางครั้งก็สั้นกว่า บางครั้งก็ยาวกว่า


     การ์ตูนเรื่องนี้ชื่อเรื่องว่า EARTH ผมวาดขึ้นเมื่อตอนอยู่ ม.4 ผมวาดหลังเลิกเรียน
วาดในวันหยุด และหยุดเรียนวาด ได้มาทั้งสิ้น 110 แผ่นก่อนจะหมดแรงแล้วเลิกวาด
ไปเฉยๆ รวมถึงเลิกวาดการ์ตูนไปเลย เพราะอะไรนั้น ผมเองก็จำไมได้

     ทุกวันนี้ผมยังได้แต่กลับไปเปิดอ่าน พลิกต้นฉบับสีเหลือง ตั้งแต่หน้าแรก
อ่านมาเรื่อยๆจนหมดหน้าสุดท้าย แล้วรู้สึกอยากอ่านต่อ เนื้อเรื่องยังคงฝังอยู่ในหัว
ตอนสุดท้ายที่อยากเขียนแทบตายแต่ไปไม่ถึง(ฉากสงครามอลังการ)
การต่อสู้ของกลุ่มมนุษย์ผู้มีพรสวรรค์กับรัฐบาลผู้เกลียดเหล่าพรสวรรค์
...ทุกวันนี้ยังได้แค่กลับไปนั่งอ่าน และยังไม่มีหน้าต่อไป


อย่างว่า นักเขียนการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมีน้อย

น้อยนิด กระจิ๊ดริดเหมือนเลย์ถุง5บาท...ไม่สิ...น้อยกว่านั้นอีก -  -"

ไม่รู้ทำไมอยากเล่าให้ฟัง

จบ
สวัสดี